كنند شيعه و مقتدايان شيعه منع نمىكنند كه بو بكر تيمى را و عمر عدوى « 1 » را در حظيرهء مصطفى برند امّا عايشه و مروان روا نمىدارند كه پسر فاطمه را در حظيرهء « 2 » جدّش برند اين عداوت بنگر تا خود كه را بيشتر است و اين خصومت كجا سابقتر است تا در كتب مىآيد كه عبد اللّه عبّاس رضى اللّه عنه كه پدر خلفاى راشدين است بر ملأ « 3 » خلق روى بعايشه كرد و گفت : « و اسوأتاه يوما على بغل ، و يوما على جمل تريدين أن تطفئى نور اللّه و تقاتلى أولياء اللّه ؛ ارجعى الى بيتك « 4 » » و كلامى كه درين معنى مذكور است و مسطور است ، پس ظاهر شد بدين حجّت كه على با مردانگى « 5 » منع نكرد كه بو بكر و عمر را بجوار مصطفى برند شيعه آن را چگونه منكر باشند و چون عايشه و مروان و بنى اميّه حسن « 6 » را در حظيرهء « 7 » رسول « 8 » نگذارند خواجه چگونه دشمن خاندان نباشد . و گر بمانند اين اخبار و قصص مشغول شويم كتب بسيار بايد و ما را بجواب اين مجبّر و همهء مجبّران اين قدر درين موضع كفايت است تا معلوم باشد كه مجبّران و ناصبيان على و آلش را دشمن‌تر دارند كه شيعه صحابه را ؛ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . آنگه گفته است : « فضيحت شصت و پنجم - رافضى دبدبه مىزند كه على امام نصّ بود بقول خداى « 9 » و رسول « 10 » ؛ اگر گوئيم : در قرآن كجاست ؟ گويد : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ؛ الاية « 11 » دليل بر نصّى « 12 » على بو طالب است ، گوئيم : اين چه دليل

--> ( 1 ) - ابن الاثير در اللباب گفته : « العدوى بفتح العين و الدال المهملتين ، هذه النسبة الى عدى بن كعب بن لؤى بن غالب بن فهر بن مالك بن النضر القرشى منهم عمر بن الخطاب ( تا آخر ) » . ( 2 ) - ع : « حضرت » ن : « حضيرهء » . ( 3 ) - در آنندراج از فرهنگ فرنگ نقل كرده كه : « برملا بفتح اول و ثالث كلمهء فارسى است بمعنى آشكارا و ظاهر و هويدا » . ( 4 ) - براى ملاحظهء كلام ابن عباس رجوع شود بتعليقهء 224 . ( 5 ) - پوشيده نماناد كه در اينجا نسخهء « د » يعنى نسخهء كتابخانهء مسجد جامع چهل ستون پايان مىيابد و كلمهء « مردانگى » آخرين كلمهء متن و كلمهء « منع » كه رادهء صفحهء بعدى است در ذيل آخرين صفحه قرار دارد و از اينجا تا آخر كتاب را ندارد . ( 6 ) - م ب ن : « امام حسن » . ( 7 ) - ع : « حضيره » . ( 8 ) - ح : « در حظيرهء جد خويش رسول رب العالمين » . ( 9 ) - م ب ن : « خداى تعالى » . ( 10 ) - م ب ن : « و رسول ( ص ) » . ( 11 ) - آيهء 55 سورهء مباركهء مائده . ( 12 ) - م ب ن : « دليل مرتضى » .